Pułkownik Józef Korycki Tatarski artylerzysta II Rzeczypospolitej

Prezentowana praca stanowi pierwszą próbę szerszego przybliżenia sylwetki płk. Józefa Koryckiego, polskiego Tatara i związanego z Toruniem artylerzysty. Pochodził on ze szlacheckiego rodu, pielęgnującego wielowiekowe tradycje patriotyczne. W artyleryjskim fachu szkolił się najpierw w armii carskiej, a następnie w Wojsku Polskim. Większość II wojny światowej spędził w niemieckiej niewoli. W czasie służby na różnych stanowiskach zaskarbił sobie uznanie przełożonych i szacunek podwładnych. Najlepiej świadczy o tym funkcja Najstarszego Obozu, którą zajmował w Oflagu VII A Murnau. Publikacja ma konstrukcję chronologiczno-problemową i składa się z czterech rozdziałów. Jej cezury czasowe wyznaczają daty urodzin Józefa Koryckiego i wyzwolenia Oflagu VII A Murnau. W pracy nie ma informacji o śmierci pułkownika, ponieważ na obecnym etapie badań nie udało się ustalić ani jej daty, ani miejsca.