Żywot człowieka gwałtownego

Józef Łobodowski należy wciąż do autorów mało znanych. Po wojnie, wiedza o literaturze polskiej (poddana naciskom ideologii) w kraju była niewielka. Łobodowski dzieciństwo i młodość spędza w Lublinie, poza okresem pobytu na terenie Rosji, gdzie zastaje go rewolucja bolszewicka. Od 1922 r. w kraju. W tym okresie zaczyna pisać, komunizuje. Od 1931 r. student KUL - relegowany z uczelni za "pornografię i bluźnierstwa". Za wyroki polityczne wyrzucony z podchorążówki. W 1935 r. nielegalnie przekracza granicę Związku Sowieckiego, wędruje po Wołyniu i Ukrainie; wraca jako zdeklarowany antykomunista. Wspomnienia Łobodowskiego ukazują na przykładach cenzurę odnoszącą się do jego osoby, a obejmującą nawet okres udziału autora w polskim życiu literackim lat trzydziestych XX w. Wspomnienia były spisywane przez poetę do ostatnich chwil życia. Ostatnie fragmenty zostały wyjęte z maszyny do pisania dzień po śmierci autora. Stanowią wspaniałą kopalnię wiadomości na temat środowiska literackiego przedwojennej Polski i tak znaczących jego postaci, jak Tuwim, Wierzyński, Iłłakowiczówna, Gałczyński, Piętak, Czechowicz.