Siły zbrojne i polityka w Argentynie, Brazylii i Chile

Na rynku wydawniczym brakowało dotąd szerokiego i syntetycznego opracowania, które poruszałoby kwestię pozycji i roli sił zbrojnych w życiu społeczno-politycznym Argentyny, Brazylii i Chile. Poznanie uwarunkowań i ewolucji stosunków cywilno-wojskowych jest o tyle ważne, że decyduje o zrozumieniu procesów społeczno-politycznych, które zachodzą w państwach tego regionu. Wybór na przedmiot analizy Argentyny, Brazylii i Chile, które w tej książce traktowane są z równą uwagą, podyktowany został faktem osiągnięcia przez siły zbrojne tych państw najwyższego poziomu profesjonalizmu w całej Ameryce Łacińskiej. Celem autora jest udowodnienie tezy, iż siły zbrojne Argentyny, Brazylii i Chile angażowały się w bezpośrednie sprawowanie władzy tylko wtedy, gdy uzyskały lub były przekonane, że posiadają dostateczną społeczną legitymizację i wsparcie innych instytucji. Oznacza to, iż wojsko jako instytucja nie podejmowało decyzji o dokonaniu zamachu stanu wbrew zdecydowanej większości społeczeństwa, elit politycznych i kręgów gospodarczych. Książka ma charakter interdyscyplinarny i przekrojowy. Obejmuje okres od lat 30./40. XX w. do 2013 r. Tak obszerna perspektywa czasowa ma na celu ukazanie w pełni ewolucji społeczno-politycznej roli i pozycji sił zbrojnych.