Wysiedlenia jako narzędzie polityki ludnościowej w Europie XX wieku

Wiek XX przyniósł największe – odnotowane w dziejach – wysiedlenia ludności, służące m.in. realizacji politycznych i ideologicznych celów, np. ujednolicenia etnicznego, tworzenia tzw. przestrzeni życiowej czy przygotowania do przeprowadzenia zmiany struktury społecznej. Niniejszy tom studiów ma za zadanie nie tylko przybliżenie wiedzy o formach i przebiegu ruchów ludnościowych, o problemach związanych ze stosowaną terminologią, lecz również dokonanie porównania metod i celów przymusowych migracji w XX wieku. Ważną część zbioru stanowią artykuły poświęcone niemieckiej akcji wysiedleńczej na Zamojszczyźnie, m.in. jej ideologicznemu podłożu (Generalplan Ost) oraz losom ludności.