Wyznania religijne w Rybniku i powiecie rybnickim w XIX i XX w.

Prezentowane studia nad dziejami wspólnot religijnych, parafii, religijności mieszkańców oraz architekturą obiektów sakralnych na terenie należącym do Rybnika i powiatu rybnickiego, zostały podzielone na trzy części. W pierwszej z nich autorzy skupili się na zagadnieniach organizacyjnych i strukturach wybranych wyznań. B. Kloch zwrócił uwagę na kaplice katolickie na przełomie XIX i XX w. D. Keller przeanalizował z kolei międzywojenną rozbudowę sieci kościołów i parafii katolickich na obszarze współczesnego Rybnika, a H. Olszar przedstawił dekanat gorzycki – jego parafie i wybrane zagadnienia z jego historii. Dwa kolejne teksty (Ł. Marek i A. Grabowskiej-Rogus) odnoszą się natomiast do wyznań niekatolickich, prezentując ich losy na terenie współczesnego Rybnika po 1945 r. Druga część książki została poświęcona życiu religijnemu mieszkańców Rybnika i powiatu rybnickiego oraz przewodnikom wiernych (duszpasterzom, ale też rabinom). Z. Pawlik zwróciła uwagę na działalność religijną polskich chórów w okresie międzywojennym, J. Abrahamowicz opisał fenomen rybnickiej pieszej pielgrzymki na Jasną Górę, a E. Bimler-Mackiewicz duszpasterstwo akademickie w Rybniku w jego początkowym okresie działania. Dwa kolejne teksty odnoszą się do tematu religijności, czy to na przykładzie sanktuarium w Pszowie, czy też analizując legendy i podania. M. Płoszaj, kontynuując badania nad dziejami rybnickich Żydów, przedstawiła natomiast rabinów rybnickiej gminy synagogalnej. Równie ciekawe były losy katolickich kapłanów z tego terenu, dwóch przedstawiono w publikacji – ks. Tomasza Reginka (D. Jądro) i ks. Franciszka Styrę (Z. Hojka). Ostatnia część zwraca uwagę na budownictwo sakralne, opisując zarówno trudności związane z powstawaniem nowych kościołów w okresie PRL (A. Dziurok na przykładzie Rybnika), skomplikowane dzieje (P. Hojka o kościele Św. Trójcy w Wodzisławiu), jak i na architekturę obiektów sakralnych Rybnika (J. Kamiński).