Zielnik pieniński

Od wydawcy: "Po "Wprowadzeniu" następuje część zasadnicza, która dzieli się na cztery części, a każda z nich na rozdziały (jest ich w sumie 30). W rozdziałach części pierwszej i drugiej omówiono gatunki lub rodzaje 10 roślin zielnych oraz 15 drzew, krzewów i krzewinek. Rośliny zielne scharakteryzowane piórem Poety i Botanika to gatunki rosnące w Pieninach na stanowiskach naturalnych, a zwracające uwagę albo niezwykłym wyglądem, albo sposobem życia, jak i te, które spotyka się w pobliżu ludzkich siedzib lub na siedliskach powstałych wskutek działalności człowieka, np. na polach uprawnych, pastwiskach lub ugorach. Na trzecią część książki składa się osiem nadzwyczaj nastrojowych wierszy opiewający uroki łąk i polan pienińskich. Towarzyszy im, podobnie jak w części pierwszej, proza "prawdy i plotki" oraz komentarz Botanika. Pienińskie łąki tworzą unikatową w skali kraju mozaikę wielu zbiorowisk roślinnych, a do najcenniejszych należy umiarkowanie sucha łąka pienińska, występująca głównie na terenie Pienin. Natomiast do najpospolitszych należą łąki z dzwonkiem rozpierzchłym i trawą o nazwie konietlica łąkowa. O łąkach warto pisać, ponieważ jest to nie tylko swoiste laboratorium życia, dom dla różnorodnej fauny, ale również pożytek dla człowieka. Prawdziwy boży dar, o czym będziemy się starali przekonać Czytelników. Czwartą część książki tworzą cztery rozdziały, będące opowieściami z pogranicza prawdy i fantazji: o legendarnym kwiecie paproci (kwiotek paproci), o zabawnym sporze - kto lepszy i ważniejszy, który wiodły groch i szczypiorek (to znacy), o sierpniowym święcie Matki Boskiej Zielnej (Zielno), wreszcie, w ostatnim rozdziale, o zanikającej profesji "babek zielarek" (zielorka)".