Pruska policja polityczna wobec mniejszości polskiej w latach 1871-1933

Najważniejszym osiągnięciem autora jest udowodnienie, że policyjne monitorowanie polskiej prasy i aktywności doprowadziła ostatecznie do stworzenia swoistego policyjnego monopolu na informacje o Polakach, z których następnie korzystały wszystkie agendy władzy, począwszy od rejencji, a na poziomie ministerialnym i rządowym skończywszy. W pierwszych latach XX wieku wiedza pruskich kręgów rządowych o polskich obywatelach zależała więc od informacji dostarczanych przez kilkunastu policyjnych urzędników, których główną - by nie powiedzieć - jedyną kompetencją była biegła znajomość języka polskiego. To otwiera nowy obszar badań na temat podstaw podejmowanych decyzji politycznych, wyobrażeń niemieckich elit na temat spraw polskich i Polaków, co za tym idzie - kształtu polityki polskiej pruskich elit i stosunków polsko-niemieckich. ( z recenzji dr hab. P. Matusika, prof UAM)