Mój Myszyniec

Rzadko zdarza się znaleźć książkę, o której można powiedzieć, że została napisana z miłością. Taką książką jest „Mój Myszyniec” autorstwa Pani profesor Grażyny Świąteckiej. Aktorka kocha Kurpie i Kurpiów . Jest prawdziwą kurpiowską rodaczką – urodziła się w Myszyńcu, gdzie pracowali rodzice jako nauczyciele. Kurpie są dla niej krainą dzieciństwa, szczęśliwego dzieciństwa. Podczas II wojny światowej autorka i jej rodzice zostają wywiezieni na Sybir, gdzie podzielili los zesłańców. Były tam straszne warunki życia, ale podjęli desperacką próbę przetrwania. Po wojnie następuje powrót do ukochanego Myszyńca. Dalsze losy prowadzą autorkę do Sopotu, ale w wolnych chwilach wraca co roku na Kurpie. Doskonale rozumiem to przewiązanie pani profesor Świąteckiej do kurpiowszczyzny i Kurpiów, gdyż sam je podzielam. Na tle barwnego życia pani profesor, moje doświadczenia kurpiowskie wydają się suche i jedynie formalne, bo jak inaczej ocenić artykuły naukowe i książki na temat fonologii kurpiowskiej. Nie potrafiłem w te naukowe teksty wlać ducha, ciepła i więzi emocjonalnej, tak jak to zrobiła pani profesor.