Wiktor Gładysz

Wiktor Gładysz (1866–1951) urodził się 21 grudnia 1866 roku w Brzezince (obecnie Brzezie Łąki) w gminie Międzychód w województwie wielkopolskim. Karierę zawodową związał z branżą drogeryjną, długoletni pracownik firmy Romana Barcikowskiego, której był także przez krótki czas właścicielem. Prowadził aktywną działalność społeczną, szczególnie w Towarzystwie Gimnastycznym „Sokół”, gdzie pełnił przez wiele lat funkcję nauczyciela gimnastyki w poznańskim oddziale gniazda. W trakcie II wojny światowej był więziony w Forcie VII w Poznaniu, a następnie wywieziony wraz z rodziną do Generalnego Gubernatorstwa. Pamiętnik Wiktora Gładysza jest dziełem ważnym, znacząco uzupełniającym źródła do historii Wielkopolski i Poznania XIX i XX wieku. Wspomnienia obejmują niemal stulecie, od lat siedemdziesiątych XIX wieku po koniec II wojny światowej. To niezwykle istotny czas w historii Wielkopolski, obejmujący okres rządów pruskich, I wojny światowej, powstania wielkopolskiego, niepodległej Rzeczpospolitej i koszmaru lat 1939–1945. Gładysz jest bystrym świadkiem i obserwatorem zachodzących przez osiemdziesiąt pięć lat jego życia zmian, nie tylko politycznych, ale i społecznych czy obyczajowych. Co istotne, wspomnienia spisane są pięknym, barwnym językiem, w który Autor wplata niekiedy wyrażenia gwarowe, dodające niewątpliwie uroku całości.