Żywot żołnierza. Wspomnienia z lat 1904-1983

Piotr Chełchowski (1904-1990) urodził się w Gródku, w gminie Obryte, w powiecie Pułtuskim. Po ukończeniu Państwowego Seminarium Nauczycielskiego w Pułtusku w 1926 r. wstąpił do Wojska Polskiego. W 1930 r. ukończył naukę w Oficerskiej Szkole Inżynierii w Warszawie. Wziął udział w kampanii wrześniowej 1939 r. na stanowisku dowódcy kompanii łączności 30 Poleskiej Dywizji Piechoty, działającej w ramach Armii „Łódż”. Wiosną 1940 r. przedostał się do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii. W składzie 1 Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka, jako dowódca łączności artylerii dywizyjnej, przeszedł szlak bojowy od bitwy pod Falaise w sierpniu 1944 r. do zajęcia Wilhelmshaven w maju 1945 r. Był wielokrotnie odznaczany, w tym m.in. Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari. W 1947 r. powrócił do Polski, osiadając we Wrocławiu. Pozostawił po sobie obszerne wspomnienia obejmujące dzieciństwo i młodość na kurpiowskiej wsi, lata nauki szkolnej, służbę w wojsku II Rzeczypospolitej oraz w Polskich Siłach na Zachodzie, a także życie w PRL-u do 1983 r.