Drogi do dojrzałości

Całość tomu, mimo różnego charakteru tekstów i zróżnicowanych form narracji, stanowi ciekawą propozycję, która może być alternatywą dla klasycznej monografii historycznej na temat historii uniwersytetu. Autorzy patrzą na Uniwersytet i jego rolę w dziejach z różnych perspektyw, czasem przez osobiste doświadczenie, co sprawia, że lektura jest interesująca, a autorzy wciągają niejako czytelnika w swój świat, a tym samym w świat, o którym piszą. Czytelnik uzyskuje obraz Uniwersytetu żywego i zaangażowanego, i to zaangażowanego w dwóch wymiarach – przez ludzi, którzy najpierw przygotowali grunt pod powstanie Uczelni, tworzyli i tworzą to środowisko przez ostatnie kilkadziesiąt lat, oraz przez społeczność lokalną i otoczenie, któremu tenże Uniwersytet służył i służy. Z recenzji dr. hab. Bogumiła Szadego, prof. KUL Choć wspólnym (...) mianownikiem jest Uniwersytet w Białymstoku, teksty wchodzące w skład tomu w większości nie ograniczają się do tematu funkcjonowania samego Uniwersytetu, ale – zgodnie z podtytułem – pokazują jego rolę w szerszej perspektywie, już to w formie esejów, już osobistych wspomnień, które również są integralną częścią kulturowej historii tej szkoły wyższej. Owa varietas (różnorodność) ujęcia tematu: uniwersytet – kultura – życie społeczne, działa tylko na korzyść książki, do której niewątpliwie zajrzą nie tylko pracownicy, ale i studenci oraz, sensu largo, ludzie kultury Podlasia. Z recenzji dr. hab. Bogdana Burligi, prof. UG