Więcej niż stereotyp

Książka dr Zawadzkiej bazuje na analizie dyskursu antykomunistycznego i antysemickiego we współczesnej Polsce i ich wzajemnych powiązań. Autorka pragnęła uszeregować trzy zachodzące na siebie procesy: 1) intensyfikację i rozwój dyskursu antysemickiego w synergii z wciąż zyskującą na znaczeniu polityką historyczną, 2) powstawanie nowych teorii interweniujących w pole badań nad antysemityzmem, 3) pojawianie się nowych zjawisk w sferze społecznej, które miałyby być tymi teoriami wyjaśniane. Książkę charakteryzują rozbudowane rozważania metodologiczne, w tym wypunktowanie niedostatków kategorii stereotypu i wprowadzenie w tym kontekście kategorii wzoru kultury. Autorka traktuje treści stereotypów jako materiał do analizy grupy wytwarzającej stereotypy, co pozwala jej wykorzystać motyw „żydokomuny” do opisania status quo współczesnej kultury polskiej w zakresie wyobrażeń o żydowskości i o komunizmie. Jednocześnie w ostatniej części książki Anna Zawadzka rozważa kwestię recepcji piętna „żydokomuny” przez napiętnowanych, proponując oryginalny, czterostopniowy schemat analizy dyskursu w badaniach nad tym zagadnieniem. Jak pisze w recenzji dr hab. Michał Kozłowski, prof. UW – „to książka o głębokich strukturach stygmatyzacji. […] Najważniejsze pytanie, z którym autorka mierzy się, nie udzielając jednak ostatecznej odpowiedzi, brzmi: czym jest i czyj jest ów pierwotny, tożsamościowy interes będący siłą napędową stygmatyzacji”.