Kutry torpedowe proj. 663D i proj. 664 Błyskawiczny i Odważny

W tomiku opisano historię powstania tej klasy okrętów oraz ich podstawowego uzbrojenia -torpedy. W dalszej części przedstawiono próby wprowadzenia do służby w Polskiej Marynarce Wojennej ścigaczy. Następnie zaprezentowano sowieckie kutry torpedowe używane początkowo przez MW PRL oraz proces projektowania, budowy i eksploatację okrętów tej klasy zaprojektowanych przez polskich konstruktorów. Zacofanie gospodarcze, całkowita podległość ZSRS i ślepe naśladownictwo wszystkiego, co sowieckie spowodowało, że powstałe jednostki nie miały niemal żadnej wartości bojowej. Po sukcesach egipskich i indyjskich ścigaczy rakietowych, kutry/ścigacze torpedowe stały się przeżytkiem i straciły rację bytu we flotach. Dlatego co najmniej dziwne wydaje się forsowanie budowy tych jednostek i wcielenie ich do składu MW PRL. Dziwi to tym bardziej, że już od prototypu były to okręty kompletnie nieudane. Miały minimalną dzielność morską, przestarzałe uzbrojenie w wyrzutnie torpedowe, niewydajne i bardzo hałaśliwe maszyny, staroświeckie systemy sterowania siłownią, przestarzałe urządzenia elektroniczne (radary, radiostacje, systemy kierowania ogniem), bardziej niż spartańskie warunki bytowe, ale przede wszystkim sprawiające mnóstwo problemów poszycie z hydronalium. Chyba dlatego bardzo szybko wycofano je ze składu floty i złomowano. Do dziś przetrwał tylko Odważny, który jest eksponatem Muzeum im. Orla Białego w Skarżysku-Kamiennej, rodzinnym mieście konstruktora tych jednostek.