Ordynat ołycki książę Janusz Radziwiłł i jego rodzina

W pracy ukazano życie członka arystokratycznego rodu Janusza Radziwiłła i jego bliższej i dalszej rodziny w aspekcie społecznym i gospodarczym na przestrzeni od połowy wieku XIX do 1939 r. Książę Janusz Radziwiłł, XV i ostatni ordynat na Ołyce, jednej z trzech najstarszych polskich ordynacji, został przedstawiony jako członek rodziny o wielowiekowych tradycjach, arystokrata oraz właściciel majątku w Nieborowie, Szpanowie na Wołyniu i pałacu w Warszawie. Zaprezentowanie stylu życia berlińskiej linii Radziwiłłów, z której wywodził się książę, a z którą był niezwykle związany, pozwoliło na uwypuklenie cech arystokracji polskiej w II połowie wieku XIX i pokazanie zmian, jakie zaszły w obrębie tej sfery w I połowie wieku XX. Zestawienie kwestii związanych z wychowaniem pokolenia ojca Janusza – Ferdynanda, samego ordynata i jego dzieci w religijnej, pielęgnującej wartości patriotyczne rodzinie stworzyło obraz domu konserwatywnego, w którym przestrzegano niezmiennych wartości. Dominował wśród nich szacunek wobec Kościoła, tradycji rodowej i starszych członków rodziny, co nie uległo zmianie w wychowaniu kolejnych pokoleń przy akceptacji przemian cywilizacyjnych. Omówiono funkcjonowanie Janusza i jego rodziny na gruncie społecznym i towarzyskim, co obejmowało zarówno szeroko pojętą działalność publiczną, dobroczynną, jak i formy życia towarzyskiego, takie jak przyjęcia i bale, polowania, podróże, zainteresowanie sztuką i muzyką. W pracy scharakteryzowano prowadzenie działalności gospodarczej w dobrach mazowieckich i wołyńskich należących do księcia Radziwiłła. Zanalizowano wielowymiarowe działania odnoszące się do gospodarki rolno-hodowlanej oraz produkcyjnej w zakładach przetwórczych – w cukrowni i tartakach. Przedstawiono też funkcjonowanie rezydencji mieszkalnych wraz z rolą służby oraz omówiono pokrótce historię renowacji zamku w Ołyce, będącego jedną z historycznych siedzib rodziny.