Nowy człowiek radziecki

Książka Michała Gwiżdża analizuje ideę „nowego człowieka” jako kluczowego elementu radzieckiej ideologii oraz narzędzia w procesie budowania komunistycznego społeczeństwa. Praca opiera się na interdyscyplinarnym podejściu, łącząc analizę literacką z psychologiczną, ukazując, w jaki sposób literatura i nauka służyły jako narzędzia propagandy i kształtowania świadomości społecznej. Autor szczegółowo omawia ewolucję koncepcji „nowego człowieka” od utopijnych marzeń XIX-wiecznych myślicieli do praktycznych metod stosowanych przez bolszewików w ZSRR. Książka zawiera dogłębną analizę literatury radzieckiej oraz wykorzystania teorii psychologicznych, takich jak pawłowizm, psychoanaliza czy pedologia, w celu stworzenia nowego typu człowieka. Istotną częścią monografii jest również krytyka ideologicznego zniewolenia jednostki oraz wpływu totalitarnej władzy na kształtowanie postaw i wartości w społeczeństwie radzieckim.