Matka i dziecko w rodzinie polskiej

Książka poświęcona jest funkcjonowaniu rodziny, ze szczególnym uwzględnieniem jej funkcji opiekuńczych i wychowawczych, w rodzinach ziemiańskich, burżuazyjnych i inteligenckich. Analizie poddano aktywność kobiety w środowisku prywatnym w roli matki, jako organizatorki przestrzeni życia rodzinnego. Równolegle przedmiotem badania była pozycja dziecka w rodzinie, warunki jego materialnej i emocjonalnej egzystencji, treści i metody wychowania. Celem pracy było też określenie czynników, które w największym zakresie wpłynęły na ewolucję modelu życia rodzinnego (modernizacja społeczeństwa, początki kultury masowej, postęp technologiczny, urbanizacja) i zbadanie, jak przemiany statusu kobiety i dziecka w środowisku domowym modelowały ich pozycję i prestiż w społeczeństwie. Istotnym zagadnieniem było wskazanie, w jakim stopniu ewolucja modelu macierzyństwa wpłynęła na modyfikację hierarchii autorytetów w wewnątrzrodzinnej przestrzeni, jaki miała wpływ na zmianę wizerunku ojca i relacje międzypokoleniowe. Przedstawiono także stosunek do macierzyństwa reprezentantów różnych środowisk (m.in. konserwatystów i feministek) oraz okoliczności powstania mitu Matki Polki.