Epos europejski

Obok omówienia dzieł z epickiego kanonu (od "Iliady" i "Odysei", przez germańską "Pieśń o Nibelungach", staroangielskiego "Beowulfa", kastylijską "Pieśń o Cydzie" i wiele, wiele innych dzieł, po naszego "Pana Tadeusza") jest tu i wykład o dziejach kultury, mitach i wierzeniach, i szczypta historii (konieczna, żeby objaśnić - na przykład - o co chodzi w "Wojnie chocimskiej" albo skąd się wzięła islandzka "Starsza Edda"). Świat eposu to wielkie rycerskie boje, czary, metamorfozy, potwory - a więc wszystko to, co świetnie zna przeciętny konsument popkultury, a przynajmniej ten, kto interesuje się jej nurtem fantastycznym. Rzecz jest napisana stosunkowo prostym językiem i można ją czytać po kawałku, lekturę zaczynając od indeksu: sposób wymarzony dla tych, którzy kupią ją, żeby dowiedzieć się, "skąd" się wzięły ich ukochane książki, z trylogiami Sienkiewicza i Tolkiena na czele.