Słowo i miecz

SŁOWO I MIECZ to powieść dziejąca się w XI wieku, w czasach pierwszych Piastów. Wkraczające na nasze ziemie chrześcijaństwo zmaga się z wciąż jeszcze niepokonanym żywiołem pogańskim. Zgwałcona przez Bolesława Chrobrego dziedziczka książąt mazowieckich rodzi bękarta Miecława i wychowuje go na mściciela. Za sprawą rodzimych bogów i demonów nadchodzą Czasy Zamętu: trzej synowie Chrobrego giną w niezwykłych okolicznościach, buntują się możni, a lud pali kościoły i morduje znienawidzonych misjonarzy. Witold JABŁOŃSKI jest autorem bestselerowej sagi „Gwiazda Wenus, Gwiazda Lucyfer” o żyjącym w XIV wieku i parającym się magią śląskim uczonym Witelonie, twórcy przełomowych dzieł z dziedziny optyki i traktatu o naturze demonów. W swojej tetralogii autor ukazał panoramę polskiego rozbicia dzielnicowego i przybliżył czytelnikom kulisy ówczesnej gry o tron. Twórczość Jabłońskiego wywołuje wielkie emocje: pomawia się go czasem o propagowanie satanizmu i czarnej magii. Z pewnością w jego książkach można doszukać się antyklerykalnych podtekstów. Nie brakuje też bulwersujących scen erotycznych, często o zabarwieniu homoseksualnym. Wątki gejowskie są zresztą zawsze obecne u Jabłońskiego, można je uznać za jeden z wyróżników jego prozy. Kontrowersje wzbudziła też Fryne hetera, opowieść o żyjącej w czasach Aleksandra Wielkiego słynnej nierządnicy, symbolu piękna i kobiecej niezależności.