Władca i poddani w historiografii ruskiej XI-XIII wieku

Mariusz Bartnicki w swej książce prezentuje panoramiczny obraz relacji władców ruskich z poddanymi w XI–XIII wieku. Zostały one ujęte w odmiennym kontekście od tego, w jakim funkcjonują w literaturze przedmiotu. Wychodząc z założenia, że relacje między monarchią a poddanymi można rozpatrywać nie tylko przez pryzmat "wiecu", w rozprawie podjęto refleksję nad różnymi formami zachowań ludzkich i środkami komunikacji niewerbalnej, które w średniowieczu pełniły rolę najważniejszych sposobów interakcji panującego z rządzonym przezeń społeczeństwem. Podjęcie analizy narracji latopisarskich przedstawiających "władzę w działaniu" i określenie ich ideowych założeń pozwoliło poszerzyć wiedzę i umożliwić zupełnie nowe interpretacje tych przekazów, które wielokrotnie już stanowiły przedmiot zainteresowań historiografii. Niniejsza praca składa się z trzech rozdziałów: -Władca prawowity – władca uzurpator. Legitymizacja władzy w przekazach latopisów ruskich XI–XIII w. -W poszukiwaniu władcy idealnego. Wizerunek dobrego monarchy w koncepcjach historiografii ruskiej XI–XIII w. -Monarcha i poddani w sytuacjach konfliktowych. Wystąpienia przeciw władcom i próby kompromisu.