O Mistrzu Wincentym Kadłubku i jego kronice

Autor niniejszej książeczki (reprint) postanowił poddać historycznej analizie postać Mistrza Wincentego zwanego Kadłubkiem. Mistrz Wincenty (ur. po 1150 lub ok. 1160 r., zm. 8 marca 1223 r) - biskup krakowski, związany z kancelarią księcia Kazimierza Sprawiedliwego. Autor Kroniki polskiej, drugiego tego typu utworu w dziejach polskiej historiografii. Od 1764 r. błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego, patron diecezji sandomierskiej. Był jednym z dwóch (obok Henryka Kietlicza) przywódców obozu reformatorskiego w polskim Kościele dążącego m.in. do wprowadzenia celibatu i uniezależnienia się Kościoła od władzy świeckiej. Wobec upadku politycznego tego obozu w 1217 r. zrezygnował z biskupstwa krakowskiego i rozpoczął życie zakonne. Wybrał więc cieszące się wielką sławą opactwo w Jędrzejowie. Drogę z Krakowa do Jędrzejowa przeszedł pieszo. Mnisi jędrzejowscy mieli powitać go około kilometr od klasztoru, o czym przypomina usypany później na tym miejscu Kopiec spotkania.