Niezwykli goście Bolesława Chrobrego

Wojciech, Otto i Bruno – dwóch biskupów i cesarz; dwóch misjonarzy uwikłanych w politykę i polityk z ambicjami misyjnymi; dwóch moralnych rygorystów i pragmatyk władzy; dwóch wizjonerów męczeństwa i wizjoner polityczny. Ich zazębiające się ze sobą życiorysy stanowią typowy dla wczesnośredniowiecznych elit splot uwarunkowań wynikających ze zderzenia religijnej ortodoksji z brutalnością codziennego życia, wzniosłych ideałów z realiami politycznymi oraz strategicznego wizjonerstwa z pragmatyką doraźnych działań. Każdy z nich na swój sposób wpłynął na wczesną historię państwa piastowskiego. Ich wizyty, choć rozciągnięte na dwanaście lat (997–1009), były ogniwami jednego łańcucha wzajemnie powiązanych ze sobą wydarzeń silnie uwikłanych w wielką politykę, znacznie wykraczającą poza samą arenę środkowoeuropejską. Spis treści: Wprowadzenie do trylogii / 9 Wstęp / 23 1. Zapomniany i przywrócony świadek epoki / 33 2. Dwaj kuzyni, dwa spojrzenia / 40 3. Dramatis personae widziane oczami Brunona / 52 3.1. Brunona-Bonifacego autoportret krytyczny / 55 3.2. Otto III / 89 3.3. Henryk II / 99 3.4. Bolesław Chrobry / 114 3.5. Opat Romuald / 123 3.6. Benedykt z Benewentu / 126 3.7. Jan z Wenecji / 133 4. „Pasja” według św. Brunona / 135 5. Sławny z cudów klasztor w Mezirichi/Meserici / 143 6. Pamięć o misji Brunona / 153 7. Pragmatyka misyjna Brunona / 164 Zakończenie / 180 Zakończenie trylogii / 184 Bibliografia / 187 Indeks osobowy / 199