Kronika klasztoru Monte Cassino

Leone Marsicano, biskup Ostii w latach 1102-1107, urodził się w miejscowości Marsica w Abruzji. Był zakonnikiem na Monte Cassino i na prośbę przeoraz Oderisio, następcy Dezyderiusza, późniejszego papieża Wiktora III, napisał w latach 1086-1087 Cronnica monasterii casinensis od roku 529 do 1075. Czwartą księgę do roku 1138 napisał Piotr Diakon, 1107-1152, zakonnik na Monte Cassino. Dezyderiusz (1027-1087) opat benedyktynów, papież od 24.05.1086 do 16. 09. 1087, błogosławiony Kościoła rzymsko-katolickiego. Piotr Diakon (1110-1159) zakonnik benedyktyński, pisarz i bibliotekarz. 16. W ostatnim roku rządów tego przeora, cesarz Ludwik, zwany Almus albo Święty syn Karola, w czwartym roku panowania, zwołał zebranie w swoim pałacu w Akwizgranie. Przybyło bardzo dużo przeorów i zakonników, zebranie przegłosowało siedemdziesiąt dwa glówne rozdziały, przypominające regułę świętego Benedykta, przestrzeganą niemal we wszystkich klasztorach. Ludwik, naśladując swoich ojców, Pepina i Karola, uczcił świętego Piotra i jego wikariusza paktem konstytucji i zatwierdzenia, własnoręcznie go opieczętowal, dodał do tego trzech synów i dat do podpisu dziesięciu biskupom, ośmiu przeorom, piętnastu hrabiom, bibliotekarzowi, mansjonarzowi i ostiariuszowi za pośrednictwem legata Świętego Kościoła rzymskiego, Teodora, nomenklatora, wysłał papieżowi Paschalisowi. W tym czasie zbudowano zgodnie z regułami sztuki, kościół Świętego Wincentego, zwany większym, we wspomnianym miejscu, blisko Volturno. Uczynił to przeor Jozue. (fragment)