W kręgu tradycji dworu Heian

Epoka Heian (VIII-XII w.), której nazwa wywodzi się od ówczesnej stolicy Heyankyo, reprezentuje w historiografii japońskiej antyk. Cztery stulecia spokoju i politycznej dominacji arystokracji dworskiej umożliwiły stworzenie wysoko rozwiniętej i niezwykle wysublimowanej kultury. W jej rozwoju ważną cezurę czasową stanowił przełom IX i X w. Do końca IX w. dominowała bowiem kultura pozostająca pod wpływami chińskich wzorców (kara bunka). Jednak, kiedy w 894 r. odwołano kolejną misję do Chin i zerwano w ten sposób kontakty z chińską dynastią Tang, nastąpił nowy etap w jej rozwoju - selektywna adaptacja obcych form oraz zwrot ku wartościom rodzimym. Wszystko to zaowocowało rozwojem kultury narodowej (yamato bunka lub kokufu bunka) , łączącej w sobie wpływy chińskie z elementami japońskimi.(...) Prezentowana książka stanowi monograficzne opracowanie kultury tego okresu, a jej celem jest dostarczenie Czytelnikowi przeglądu najważniejszych zagadnień z dziedziny szeroko pojętej tradycji dworskiej z uwzględnieniem ideałów osobowościowych, norm i wzorców zachowań, obyczajowości, wizji świata i rytuałów życia codziennego. (fragm. Wstępu)