Cesarstwo rzymskie

Ta obszerna historia cesarstwa rzymskiego, obejmująca okres od 44 roku p.n.e. do 235 roku n.e., spełniać ma trzy cele: opisać to, co działo się w administracji centralnej państwa i w otoczeniu cesarza; pokazać, jak wyglądało życie w Italii i w prowincjach, w miastach i na wsi, a także w obozach wojskowych; wreszcie - wyjaśnić wzajemne oddziaływanie tych, jakże różnych światów. Opowieść o najbardziej intrygującym okresie historii starożytnej toczy się w dwóch płaszczyznach: rozdziały nieparzyste zawierają chronologicznie uporządkowany obraz życia politycznego Rzymu od epoki Augusta po czasy Sewerów, rozdziały parzyste poświęcone są sytuacji panującej w Italii i w prowincjach. Sięgając do źródeł literackich i archeologicznych, autor przedstawia rzymską sztukę i architekturę, a także religię, edukację i prawo. Zwraca też uwagę czytelnika na dziedzictwo cesarstwa rzymskiego, z którego czerpią państwa nowożytne, zwłaszcza w dziedzinie praktycznych, takich jak administracja, budowa dróg czy gospodarka wodna.