Wojny Rzymu z Gotami od III wieku do Alaryka

Książka opisuje wydarzenia w Rzymie od ostatnich dni sierpnia 410 roku. Miasto Rzym głodowało, jego mieszkańcy zwracali się przeciwko sobie, a gocka armia znajdująca się pod jego murami czekała na ostateczny sygnał do szturmu. Na czele Gotów stał Alaryk, rzymski dowódca oraz plemienny wódz w jednej osobie. Przewodził on zdesperowanej armii stojącej na skraju buntu, a jego jedynym wyborem było zdobycie Wiecznego Miasta. Stare serce Cesarstwa uległo najeźdźcom po raz pierwszy od 800 lat. Przez trzy dni Rzym był bezlitośnie ograbiany z kosztowności gromadzony przez pokolenia. Współcześni tym wydarzeniom autorzy antyczni uznali, że matka świata została zamordowana. Dzieje Alaryka były punktem kulminacyjnym długiej historii wzajemnych relacji gocko-rzymskich. Zarówno jako sojusznicy, jak i zajadli wrogowie, Goci byli ważną częścią dziejów Cesarstwa w III i IV wieku n.e. Celem niniejszej pracy jest odpowiedzenie w jaki sposób na granicy rzymskiego świata narodzili się Goci, w jaki sposób różne grupy barbarzyńców radziły sobie z cesarską potęgą oraz w jaki sposób w czasie dwóch traumatycznych lat Goci zniszczyli cesarską armię, która miała stłumić ich bunt. W książce którą Czytelniku trzymasz w rękach, znalazło się również miejsce na pytanie w jaki sposób współcześni naukowcy interpretują historię Gotów i dlaczego jest to spojrzenie kontrowersyjne.