Kiedy piaski egipskie przemówiły po grecku

Język grecki panował nad Nilem przez niemal tysiąc lat - aż do owego wrześniowego dnia 642, kiedy flota cesarska opuściła port w Aleksandrii, pozostawiając Egipt zwycięskiemu arabskiemu najeźdźcy. Papirusy mówią nam bardzo wiele o Egipcie grecko-rzymskim i olbrzymią część naszej wiedzy im właśnie zawdzięczamy. Kolejna książka, w której na podstawie odczytanych papirusów autorka opowiada o grecko-rzymskim Egipcie, stosowanym tu prawie, o jego gospodarce, rolnictwie, rzemiośle, handlu i bankowości, o Grekach, Rzymianach i Egipcjanach, biednych i bogatych, wolnych i niewolnikach, o nędzy chłopa i wspaniałości aleksandryjskich pałaców, o tym, co czytali, czego się uczyli, w co wierzyli i jak żyli ludzie w ciągu tego tysiąclecia nad Nilem. "Podobnie jak klimat egipski jest odmienny i rzeka ma całkiem różną naturę od innych rzek świata, tak i Egipcjanie prawie we wszystkim rządzą się zwyczajami i prawami wprost przeciwnymi tym, które panują u innych ludów. W Egipcie kobiety chodzą na rynek i zajmują się handlem, a mężczyźni siedzą w domu i przędą; [...] Synowie nie mają obowiązku utrzymywania rodziców, jeżeli nie chcą; córki muszą to robić, choćby nie chciały. Inni ludzie mieszkają oddzielnie od zwierząt, Egipcjanie razem ze zwierzętami. [...] Tak oto pisał grecki historyk, Herodot, który zwiedzał Egipt w połowie V wieku przed Chrystusem. Zapewne nazbyt łatwo wierzył on niekiedy fantastycznym opowiadaniom miejscowych przewodników, którzy znajdowali przyjemność w nabieraniu naiwnych podróżnych. Niemniej jednak jego słowa dość dobrze odzwierciedlają wrażenie, którego nie on jeden tylko doznawał w tym kraju!" (Fragment książki)