Nienawiść wyznaniowa tłumów za rządów Zygmunta III

Wacław Sobieski (1872-1932) był historykiem o wyrazistych poglądach, kontrowersyjnym, emocjonalnym i nade wszystko poszukującym, także w zakresie metod badawczych. Widać to wszytko już w jednej z pierwszych jego prac, której reprint trafia właśnie na rynek księgarski. Nienawiść wyznaniowa tłumów za rządów Zygmunta III (1902), w której autor wykorzystał szereg wcześniej niewyzyskanych źródeł, ukazuje czasy kontrreformacji obfitujące w liczne tumulty, burdy i awantury, wszczynane przeciw innowiercom. Tłum, podbechtywany przez żarliwych kaznodziejów, "nienawidził, choć sam sobie nie zdawał sprawy dlaczego...". Naprzeciw jednak tego tłumu stanęli obrońcy tolerancji - "garstka , którzy zgnębili w sobie żywiołowe, zwierzęce porywy. Książkę, a szczególnie jej rozdział pt. Noc jezuitów, mocno atakowano, szczególnie w 1912 r., kiedy to obchodzono trzechsetną rocznicę śmierci Piotra Skargi.