Wojskowość polska w dobie wojny polsko-szwedzkiej 1626-1629. Kryzys mocarstwa

Trwająca w latach 1626-1629 wojna polsko-szwedzka była dla Polski pierwszym ostrzeżeniem, że jej mocarstwowa pozycja ulega zachwianiu. Choć w bitwach w otwartym polu armia polska wciąż dominowała nad każdym przeciwnikiem, w tym również nad zreformowaną armią szwedzką Gustawa Adolfa, to okazało się, że nie wystarczało to już, aby wygrać wojnę. Dlaczego? Odpowiedź na to pytanie daje autor niniejszej książki. Omawia on po kolei wszystkie rodzaje wojsk (kwarciane, suplementowe, prywatne, ordynackie, samorządowe, gwardia królewska, Kozacy, pospolite ruszenie), jakimi w tym czasie dysponowała Polska. Opisuje uzbrojenie, wyposażenie, sposób walki oraz skład społeczny i narodowy kawalerii, piechoty, floty morskiej i artylerii. Poddaje analizie skomplikowane relacje między poszczególnymi formacjami oraz zachodzące w nich przemiany na przełomie XVII i XVIII wieku. Wiele uwagi poświęcił także zagadnieniom dotyczącym: fortyfikacji, zdolności mobilizacyjnej, kosztów utrzymania armii, polskiej sztuki wojennej, konfederacji, kampanii chocimskiej (1621 rok) i wojny pruskiej (1626-1629 roku). W książce zamieszczono mapy, zestawienia tabelaryczne, bibliografię.