Mazowsze. Historia i kultura 1526-1795 Tom II

Po ukazaniu się w 2005 r. "Historii i kultury Mazowsza do 1526 r.", zamysłem autora jest kontynuowanie tego niełatwego zadania. Dlatego tom niniejszy zamyka się w latach 1526-1795. Obejmuje również problematykę inkorporacji Mazowsza do Królestwa Polskiego, a kończy się wraz z upadkiem I Rzeczypospolitej, której stolicą stała się Warszawa. Mazowsze nie tylko dość szybko, ale także nierozerwalnie zrosło się z Koroną - przy zachowaniu pewnych odrębności. Jest to niezwykle ważny okres dla Mazowsza, a szczególnie dla stolicy państwa. W tym czasie nastąpił duży rozwój dzielnicy. Osadnictwo obejmowało dotąd niezasiedlone puszcze i bory. Mazowsze stało się najgęściej zaludnioną prowincją Polski. Zapotrzebowanie na polskie zboże na Zachodzie i możliwość jego eksportowania spowodowało rozwój feudalnej gospodarki folwarcznej opartej na pańszczyźnianej pracy chłopów. Spław wiślany bardzo ożywił ekonomicznie Mazowsze, a Warszawa stała się bardzo ważnym jego ośrodkiem. Apogeum swe osiągnął w I połowie XVII w. Pracę zaopatrzono w mapy historyczne świadczące między innymi o podziale regionu na trzy województwa. Opracowanie niniejsze nosi charakter skryptu.