Pismo drukowane w Polsce XV-XVIII wieku

Wynalazek druku przy pomocy czcionki ruchomej chociaż w swej istocie był natury technicznej, to w procesie realizacji stał się również swego rodzaju dziełem artystycznym. Gutenbergowska typografia określa przejście od pisania do druku nie tylko we właściwym sobie kształtowaniu książki, ale także nowy okres w rozwoju pisma, który w dużym stopniu determinowany był techniką drukarską, rytowniczą i odlewniczą. Zmiany zachodzące w piśmie były wyraziste i dość szybkie. Ich chronologię i czynniki mające wpływ na rozwój pisma drukowanego przedstawiono w niniejszej książce. Szczegółowo przeanalizowano cechy poszczególnych rodzajów pisma (wzory liter, grubość linii, szerokość odstępów, kąt pochylenia). Wszystkie omawiane litery zostały zobrazowane przykładami, pozwalającymi na nauczenie się rozpoznawania poszczególnych znaków. Ponadto rozdział piąty poświęcono brachygrafii (jej odczytywaniu), ortografii polskiej, zapisywaniu cyfr oraz znaków interpunkcjnych. Do książki dołączono kilkadziesiąt przedruków stron z oryginalnych tekstów z okresu od XV do XVIII wieku.