Język poezji mistycznej w XVII- i XVIII-wiecznych rękopisach karmelitańskich

Spis treści Wstęp Rozdział 1 Wprowadzenie metodologiczne 1.1. Stan badań nad językiem religijnym 1.2. Cechy i funkcje języka religijnego 1.3. Metody analizy i opisu Rozdział 2 Dyskurs mistyczny 2.1. Początki mistyki i próba definicji zjawiska 2.2. Mistyka chrześcijańska 2.3. Język religijny a język mistyki 2.4. Doświadczenie mistyczne a język Rozdział 3 Powstanie i początki zakonu karmelitańskiego Rozdział 4 Charakterystyka rękopisów karmelitańskich 4.1. Badacze o rękopisach karmelitańskich 4.2. Ramy czasowe i losy rękopisów karmelitańskich 4.3. Opis gatunków 4.4. Utwory rękopiśmienne z elementami opisów doświadczeń mistycznych Rozdział 5 Język i styl 5.1. Początkowa część ramy wypowiedzi 5.2. Frekwencja słownictwa 5.3. Figury semantyczne 5.3.1. Alegorie 5.3.2. Hiperbole 5.3.3. Koncept 5.3.4. Peryfrazy 5.4. Ułuda dialogu 5.5. Semantyka metafory w języku mistyki 5.5.1. Semantyka pola wyrazowego: OGIEŃ 5.5.2. Semantyka pola wyrazowego: WODA 5.5.3. Semantyka pola wyrazowego: OGRÓD 5.5.4. Semantyka pola wyrazowego: NOC 5.5.5. Semantyka pola wyrazowego: PRAGNIENIE 5.5.6. Semantyka pola wyrazowego: ŚMIERĆ 5.5.7. Semantyka pola wyrazowego: SERCE 5.5.8. Semantyka pola wyrazowego: WALKA/WOJNA 5.6. Nawiązania biblijne. Intertekstualność Rozdział 6 Granice języka a wyrażenie niewyrażalnego Zakończenie Bibliografia Summary Indeks nazwisk