Relacje Jana Zamoyskiego z magistratem miasta Lwowa (1577-1594)

W stosunkach z patrycjatem królewskiego miasta Lwowa kariera polityczna Jana Zamoyskiego miała niekwestionowane znaczenie. Jako prawa ręka Stefana Batorego był on ogniwem łączącym miasto z osobą panującego. Odgrywał istotną rolę w kontaktach miasta nad Pełtwią z lwowską szlachtą i sejmem, na którym nie mogli się pojawić posłowie mieszczańscy, a prawo wysyłania obserwatorów-ablegatów na obrady sejmowe Lwów otrzymał dopiero w 1658 roku. Nie mogąc korzystać z praw politycznych, szesnastowieczne miasta chętnie używały w relacjach ze szlachtą i możnowładztwem swojej najskuteczniejszej broni – przywilejów miejskich, o których uchylenie dla swojego najważniejszego prywatnego miasta musiał prosić Zamoyski. Renesansowy Zamość – zgodnie z planami kanclerza – miał pozostawać ważnym ośrodkiem wytwórczości, wymiany lokalnej i regionalnej, a nawet zagranicznej. Książka jest adresowana do badaczy dziejów nowożytnych I Rzeczypospolitej.