Laudatissimus Phidias noster. Rzeźbiarz Johann Riedel SJ (1654-1736) między czeską tradycją cechową a francuską sztuką akademick

Pochodzący ze Śląska jezuicki rzeźbiarz i projektant Johann Riedel (1654-1736) był pod wieloma względami nieprzeciętną postacią wśród artystów aktywnych w monarchii habsburskiej w XVII i XVIII wieku. Jego długie życie zostało stosunkowo dokładnie udokumentowane poprzez różnorakie zapiski archiwalne, a zwłaszcza dzięki jego Vocatio zawierającej krótką autobiografię. W trakcie swojej podróży edukacyjnej, której celem była nauka w akademii sztuki, Riedel dotarł do Francji i spędził w niej prawie dwa lata (1680–1682). Jego późniejsze dzieła, stworzone głównie w Pradze i w Świdnicy, prezentują w związku z tym unikalną syntezę wpływów czeskich i francuskich. Biografia Riedla daje asumpt do rozważań na temat sztuki jezuickiej w środowisku wielowyznaniowym, relacji artystycznych między Francją a krajami Korony Czeskiej oraz ambicji akademickich i kondycji społecznej artystów w epoce nowożytnej.