Żywot świątobliwej Ludwiki z Kęt w „Legendę” obrócony

Zapoznana już dziś niemalże całkowicie w Kętach świątobliwa niewiasta, która w II połowie XVI wieku przyszła na świat w miasteczku nad Sołą, nie doczekała się jak do tej pory wyniesienia do chwały ołtarzy i policzenia jej w poczet świętych lub błogosławionych. Od blisko czterech wieków przywoływana jest w bardziej lub mniej obszernych szczegółach biograficznych i to najczęściej w opracowaniach o charakterze hagiograficznym. Sama jednak nie stała się bohaterką żadnej poetyckiej legendy. (...) I trudno się z takim stanem rzeczy zgodzić, a tym bardziej zracjonalizować go. Wszak świętość Ludwiki, podobnie jak chwała jej wielkiego rodaka, Jana z Kęt, uznana została in opinio communis niemalże nazajutrz po jej śmierci. (...) Podawana przez nas w niniejszej publikacji z okazji 400-lecia śmierci Ludwiki z Kęt Legenda ma na celu nie tylko jej upamiętnienie, ale przede wszystkim uobecnienie tej kandydatki do chwały ołtarzy na powrót w świadomości oraz pamięci współczesnego pokolenia, szczególnie kęczan. To także mający wybrzmieć w lokalnym środowisku oraz w diecezji bielsko-żywieckiej głos zachęty dla wiernych do podążania śladami swoich świętych i błogosławionych patronów – także kandydatów do chwały ołtarzy: Ludwiki z Kęt i pierwszego propagatora jej kultu. (Fragment Posłowia)