Ubrać libertyna

Pragnę wykazać na kartach niniejszej pracy, że to właśnie opozycja racjonalnego ubioru i irracjonalnej mody stanowiła główną oś dominującego w osiemnastowiecznej Francji dyskursu odzieżowego, prowadząc do wykształcenia podziału praktyk odzieżowych na te będące realizacją właściwych dla danej społeczności norm moralnych oraz te, które podyktowane były wyłącznie kaprysem mody, a tym samym znajdowały się poza zasięgiem jakiegokolwiek systemu normatywnego. [] W takim ujęciu na pierwszy plan wysuwają się następujące założenia: po pierwsze, że moda nie była jedynym porządkiem odzieżowym funkcjonującym w osiemnastowiecznej Francji i tym samym nie stanowi kategorii wystarczającej do uchwycenia pełnego obrazu ówczesnych praktyk odzieżowych, po drugie zaś że nie jest możliwe określenie stałej i jednoznacznej wykładni moralnej poszczególnych ubiorów, ponieważ każdy ubiór inaczej interpretowany był w zależności zarówno od osoby, która formułowała dany osąd, jak i tej, która nosiła dany ubiór. W ten sposób kluczowy dla zrozumienia relacji między modą a moralnością w osiemnastowiecznej Francji staje się aspekt pluralizmu porządków odzieżowych i systemów moralnych, z których się one wyłaniały i które kształtowały poświęcone im dyskursy.