Demonologia

Demonologia, wydana drukiem w roku 1597 i 1603, napisana została nie przez prawnika czy teologa, lecz króla Szkocji Jakuba VI (późniejszego władcę Anglii – Jakuba I). Monarcha wystąpił w roli przewodnika dla swojego ludu, patriarchy, który instruuje poddanych i wiernych (jako głowa szkockiego Kościoła) wątpiących lub niedoinformowanych w kwestii czarów. Dzieło zawiera przegląd koncepcji znanych z kontynentalnych traktatów, w których czarownictwo złączono z herezją i apostazją. Autor nadał Demonologii formę dialogu, przedstawia biblijne dowody na realność czarów i rozwiewa wątpliwości dotyczące takich kwestii, jak różnice między astronomią i astrologią, charakter paktu zawieranego przez diabła z magami, praktyki czarownic, remedia na czary, rodzaje duchów czy objawy opętania. Jakub sięgnął do uczonych źródeł, a także dołożył starań, by uzyskać wiarygodne informacje z pierwszej ręki – osobiście przesłuchując osoby oskarżone w procesach o czary.