Ikonografia Jagiellonów jako królów polskich i wielkich książąt litewskich oraz członków ich rodzin (1386 - 1795)

Niniejsza publikacja składa się z dwóch części: opisowej i ilustracyjnej. W pierwszej z nich znajduje się siedem rozdziałów omawiających węzłowe problemy ikonografii Jagiellonów w latach 1386–1795, w drugiej materiał ilustracyjny obejmujący wszystkie znane nam portrety Jagiellonów powstałe w tym okresie. O ile zilustrowane w tomie drugim przedstawienia zostały pogrupowane według klucza biograficznego (z wyjątkiem przedstawień zbiorczych wyodrębnionych na początku tomu), o tyle w tomie pierwszym odeszliśmy od takiej formuły ich omawiania. Zamiast tego uznaliśmy, że bardziej pouczające będą eseje tematyczne o charakterze przekrojowym, w których przyjęte kryteria analizy z jednej strony pozwolą w pełniejszy sposób oddać intencje twórców omawianych dzieł, a z drugiej uwypuklą te cechy ikonografii Jagiellonów, które są dla niej szczególnie charakterystyczne. W związku z powyższym za kryteria omawiania wizerunków przyjęte są przede wszystkim albo ich funkcja, albo medium. (ze wstępu)