W służbie hetmana i Rzeczypospolitej

Autorka udowadnia, że dziedziczne sprawowanie przez Radziwiłłów urzędu hetmanów litewskich dawało im wyjątkową pozycję i budziło respekt zarówno wśród szlachty, jak i rywali z kręgów magnaterii. Przedstawia na przykładzie Krzysztofa Radziwiłła, wykorzystanie wojska w walce politycznej, zarówno nieformalnej - opresji zgromadzeń szlacheckich, jak i w ramach prawa - np. przez lokacje stacji żołnierskich. Ukazuje również drugą stronę medalu, prezentując zobowiązania patronackie hetmana i jego próby lawirowania pomiędzy oczekiwaniami klienteli "cywilnej" i "wojskowej". SPIS TREŚCI CZĘŚĆ I: Charakterystyka klienteli wojskowej I/1: Przesłanki więzi klientalnych w wojsku Rzeczypospolitej 1. połowy XVII w. I/2: Liczebność i skład klienteli wojskowej Krzysztofa Radziwiłła Struktura grupy Skład społeczny i etniczny Skład wyznaniowy CZĘŚĆ II: Ramy klienteli wojskowej - organizacja i dyscyplina II/1: Zaciągi i utrzymanie wojska w polu II/2: Disciplina militaris - teoria II/3: Disciplina militaris - praktyka CZĘŚĆ III: Mentalność, ideologia i obyczaje III/1: Wprowadzenie III/2: Etyczne uzasadnienie wojny III/3: Motywacje służby wojskowej III/4: Świadomość grupowa i etos zawodowy CZĘŚĆ IV: Rola klienteli wojskowej w życiu publicznym IV/1: Uwarunkowania polityczne i tradycja stronnictwa IV/2: Główne sfery działalności Sejmiki "radziwiłłowskie" Znaczenie więzi wyznaniowej Udział w samoobronie szlacheckiej i obronie kraju Walka o zapłatę żołdu i nagrodę dla zasłużonych Awans i kariery w czasach Władysława IV CZĘŚĆ V: Opłacalność służby wojskowej V/1: Wojna jako inwestycja - wydatki wojenne hetmana i jego klientów V/2: Wojna jako źródło dochodu Nagroda od patrona Wdzięczność króla i Rzeczypospolitej Konkluzja