Architektura i urbanistyka Torunia w latach 1871-1920

Niniejsza praca nie ma charakteru katalogu dzieł architektury i budownictwa XIX-wiecznego Torunia, gdyż wkracza w zagadnienia struktur miejskich i próbuje nakreślić tło urbanistyczne, pokazać miasto jako żywy organizm, ewoluujący na przestrzeni określonego w tytule półwiecza. Silnie zarysowany w pracy czynnik strukturalny miasta obligował do różnorakich spojrzeń, nie tylko pod kątem historycznym i architektonicznym, ale także społeczno-ekonomicznym, politycznym, kulturalnym i przyrodniczym. Pomimo różno- i wielowątkowości w niniejszej pracy zawsze obiekt architektoniczny - dzieło, zabytek - był punktem wyjścia i dominantą rozważań, a dopiero potem pojawiał się szeroko rozumiany kontekst. W kręgu zainteresowań autorki znalazły się monumentalne gmachy urzędowe, budynki użyteczności publicznej oraz zabudowania szkolne, sakralne, przemysłowe i handlowe. W pracy celowo pominięto problem architektury mieszkaniowej, traktując ją jako oddzielne zagadnienie badawcze.