Powszechna Wystawa Światowa w Paryżu w 1900 roku

Publikacja Eleonory Jedlińskiej to obszerna monografia jednej z najważniejszych wystaw światowych schyłku XIX w., prowadzących w wiek XX. Dziewiętnastowieczne wystawy, swoisty fenomen cywilizacji europejskiej, służyły głównie pokazaniu osiągnięć nauki i jej zastosowań w przemyśle, choć ważnym ich elementem były dzieła sztuki, traktowane jako wyraz syntezy materii i ducha nowych czasów. Eksponowały osiągnięcia techniczne, umożliwiały konfrontację postaw artystycznych. Polscy historycy sztuki zabiegali o udział w wystawach artystów polskich - często była to jedyna możliwość zaprezentowania ich dorobku w Europie i w Stanach Zjednoczonych. W ówczesnej sytuacji politycznej właśnie tak starano się przemycić świadectwa trwania polskości w sferze kultury.Zasadniczą treść książki (napisanej przez historyka sztuki) stanowią problemy artystyczne, którym towarzyszą zagadnienia historyczne, socjologiczne, polityczne i filozoficzne, kształtujące postawy społeczne końca XIX w. Obszerne fragmenty dotyczą obecności na wystawie 1900 r. artystów polskich - ich dzieł i roli w kształtowaniu świadomości istnienia Polski. Publikacja zawiera kilkadziesiąt wyjątkowych zdjęć z 1900 r. oraz współczesne fotografie najważniejszych obiektów architektonicznych Paryża, powstałych na Wystawę Światową. Bogactwo ilustracji, przedstawiających rzadko reprodukowane dzieła sztuki z licznych muzeów na świecie sprawia, że książka może być atrakcyjnym źródłem ikonograficznym.