Wspomnienia z podróży 1852-1853

Autorka wspomnień była "córką księcia Kurlandii i Semigalii, Piotra Birona, który po III rozbiorze Polski zmuszony został do sprzedaży swych włości na rzecz Rosji. Za pozyskany w ten sposób milion guldenów zakupił m.in. księstwo żagańskie. Córce Dorocie przypadł wtedy majątek w Zatoniu (Günthersdorf). W swym dorosłym życiu Dorothea de Talleyrand-Périgord odegrała znaczącą rolę w świecie politycznym dworów ówczesnej Europy. Jak w domu czuła się na większości salonów europejskich, a podczas kongresu wiedeńskiego skutecznie prowadziła interesy stryja swego małżonka, francuskiego męża stanu, Karola de Talleyrand-Périgord. Wykazywała się niezwykłym zmysłem dyplomatycznym i urokiem osobistym. Prywatnie była miłośniczką sztuki i osobą o głębokiej wrażliwości i nietuzinkowej osobowości. Księżna Dino przez znaczną część życia prowadziła spisywane każdego niemal dnia pamiętniki, stanowiące obecnie niezwykle cenne źródło informacji nie tylko o jej życiu prywatnym, o jej przemyśleniach i działaniach, ale również o uwarunkowaniach polityczno-społecznych w połowie XIX wieku. W latach 1852-53, a więc już w jesieni życia, księżna podjęła zamysł odbycia kolejnej, ostatniej już w życiu większej podróży do północnej Italii. Podczas wojaży tych również znajdowała niemal co dzień czas na spisywanie swych doświadczeń i myśli. Te właśnie zapiski, zachowane w postaci rękopiśmiennej, obejmujące trzysta gęsto zapisanych stronic, przełożył na język polski prof. Marek Biszczanik (Instytut Filologii Germańskiej UZ)".