Wagram 1809

Bonaparte uznał, że nadeszła chwila do zadania rozstrzygającego ciosu. O godzinie 12.30 rozpoczęła ruch kolumna Macdonalda w centrum. Generał poprowadził atak z niezwykłą brawurą. Poprzedzany huraganem ognia armatniego skierował kolumnę na Sussenbrunn, aby wbić klin pomiędzy rezerwę Lichtensteina a prawe skrzydło korpusu Bellegardea. Generał szedł przed linią piechurów niczym zwykły oficer. Zarówno on, jak i jego maszerujący ramię w ramię żołnierze zdawali się nie zważać na wzmagający ostrzał... Książka ukazuje kampanię 1809 r. (na całym teatrze działań wojennych: w Niemczech, Polsce i częściowo we Włoszech) na szerszym tle politycznym. Autor, nie chcąc powtarzać treści zawartych w swojej poprzedniej książce z tej serii (Marengo 1800), dotyczących organizacji, uzbrojenia, taktyki wojsk napoleońskich i austriackich, w rozdziale zatytułowanym "W przededniu wojny" autor zasygnalizował jedynie najistotniejsze zmiany, jakie zaszły w tej dziedzinie w obu armiach.