Architektura gotycka na Mazowszu

Autor omawia murowane obiekty architektury "o formalnych cechach gotyku", wznoszone w obrębie historycznego Mazowsza od lat trzydziestych XIII wieku, gdy w czasach księcia Konrada pojawiły się elementy konstrukcji szkieletowej, aż do pierwszych lat XVII wieku, gdy w prowincjonalnych świątyniach o manierystycznym już detalu stosowane były tradycyjne późnogotyckie układy przestrzenne i oskarowane bezporządkowe bryły, z wydzieloną gzymsem partią arkadowych szczytów. W książce scharakteryzowano: gotyckie monumentalne budowle sakralne (kolegiaty i fary miejskie, kościoły parafialne, świątynie konwentualne mnichów i kanoników regularnych), architekturę świecką (zabudowę miast, siedziby książęce, biskupie i możnowładcze). Analizie poddano także poszczególne detale architektoniczne: sklepienia, posadzki, pokrycia dachowe, fryzy, portale, otwory okienne, skarpy, szczyty, zworniki, tablice fundacyjne, wystrój i wyposażenie wnętrz. W książce zamieszczono liczne ryciny, szkice, plany i fotografie, a także katalog gotyckich budowli sakralnych na Mazowszu i bibliografię.