Rozrywka łodzian na przełomie XIX i XX wieku

Łódź – miasto wielkoprzemysłowe, sztuczny twór, którego rozwój napędzały władze rządowe, rozrosła się w niespotykanym na ogół tempie. W mieście, gdzie dźwięk syren fabrycznych rozpoczynał i kończył każdy dzień, a najmilszą melodią był dźwięk złota, rozwój życia kulturalnego nie szedł w parze z rozwojem gospodarczym. Przez długi czas Łódź stanowiła pustkowie w sferze kulturalnej, była miastem gorączkowej pracy, nacechowanym piętnem tymczasowości, przystankiem w drodze dla wielu przybyszów. Czy zatem w tym „dziwnym” mieście, w którym panował etos pracy i pieniądza, był czas i miejsce na rozrywkę? Czy przedstawiciele trzech zasadniczych nacji: Polacy, Niemcy i Żydzi bawili się razem czy osobno? Autorka w interesujący sposób stara się odpowiedzieć na powyższe pytania, wypełnić lukę w stanie wiedzy o zabawach i rozrywkach dawnych łodzian. Zabiera nas w fascynującą podróż po łódzkich parkach, na zabawy podwórkowe, do kawiarnianych i restauracyjnych ogródków, na boiska sportowe, do cyrku i kina, ale także na koncerty muzyczne i kabaretowe czy na przedstawienia teatralne. Lektura książki pozwala przenieść się do – wciąż odkrywanego na nowo i niezwykle pociągającego – świata łódzkich fabrykantów czy dam w bogatych strojach z paryskich żurnali, ale i tych, którzy pracą własnych rąk przyczyniali się do tworzenia łódzkich fortun.