Dziennik. Pięć zeszytów z łódzkiego getta

Niniejsza publikacja to pierwsze polskie wydanie wszystkich pięciu uratowanych zeszytów Dawida Sierakowiaka. Ich głównym zadaniem jest przedstawienie męki, którą przeszli ci, którzy walczyli o przetrwanie zamknięci w gettach i obozach koncentracyjnych. Zapiski Dawida opisują historię ginącego życia w łódzkim getcie, wciągają czytelnika w obszar bestialskiej i nieustannej opresji zakończonej tragedią. Dawid Sierakowiak zaczyna swój dziennik 28 czerwca 1939 r., kilka tygodni przed swymi piętnastymi urodzinami. Ostatni zapis urywa się 15 kwietnia 1943 r., na kilka miesięcy przed dziewiętnastymi urodzinami autora. W zapiskach Dawida jest kilka luk. Nie wszystkie zeszyty przetrwały wojnę. Mimo to uratowane notatki wyraźnie opisują jak życie ich autora i całej społeczności getta zmierza ku zagładzie. Od momentu przejęcia przez Niemców kontroli nad ich życiem ludzka przyszłość przestaje oznaczać, kim można być lub co można zrobić, a staje się miarą rytmu umierania. Autor umiera 8 sierpnia 1943 r., rzekomo na skutek gruźlicy. Pozostali więźniowie, wśród nich także młodsza siostra Dawida, będą musieli jeszcze przecierpieć dalsze miesiące głodu, chorób i złudzeń co do możliwości ratunku.