Koniec łódzkiej Belle Époque

Koniec łódzkiej Belle Époque - wspomnienia emigrantki - to unikatowy zapis wspomnień z ponad czterdziestu lat życia, pełnego rodzinnych radości i dramatów, podróży i ciekawych postaci, a wszystko to na tle burzliwych dziejów Europy pierwszej połowy XX w. Jednocześnie to pasjonujący wgląd w świat łódzkiej burżuazji, który przeminął wraz z wybuchem II wojny światowej oraz przejęciem władzy przez komunistów w Polsce. Szczęśliwie nadal możemy podziwiać pozostawione przez rodziny Buchholtzów, Scheiblerów i Geyerów dziedzictwo: Pałac w Supraślu (obecnie siedziba Liceum Plastycznego im. Artura Grottgera), pałac Wilhelma Scheiblera (obecnie Muzeum Kinematografii w Łodzi) wraz z zespołem fabrycznym i osiedlem robotniczym na Księżym Młynie czy Białą Fabrykę (obecnie Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi) wraz z kompleksem Ogrody Geyera. Jest to obok wspomnień Heleny Anny Geyer jedyne znane tego rodzaju świadectwo. Maria Eryka Geyer (1897-1981) - córka Adolfa Buchholtza i Adeli z Scheiblerów, wnuczka Karola Wilhelma Scheiblera - łódzkiego "króla bawełny". Społeczniczka, malarka, podróżniczka. Urodzona w Supraślu, rodzinnie związana z Łodzią.