Woda - żywioł ujarzmiony i nieujarzmiony

Prezentowana publikacja zawiera materiały z konferencji pod nazwą: „Woda – żywioł ujarzmiony i nieujarzmiony”, która odbyła się 24 i 25 maja 2012 roku w Janowcu (koło Babimostu w województwie lubuskim). Były to kolejne – VII Polsko-Niemieckie Spotkania Archeologiczne zorganizowane przez Oddział Lubuski Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich we współpracy z Muzeum Archeologicznym Środkowego Nadodrza w Świdnicy k. Zielonej Góry, Fundacją Archeologiczną z Zielonej Góry oraz Archäologische Gesellschaft in Berlin und Brandenburg. W 2008 roku rozpoczęty został cykl spotkań poświęcony roli żywiołów w życiu człowieka w różnych okresach dziejów, których w kulturze europejskiej mamy cztery: ogień, woda, ziemia i powietrze. Ów cykl zainaugurowała konferencja pod nazwą: „Ogień – żywioł ujarzmiony i nieujarzmiony”. Kontynuacją cyklu była tym razem konferencja poświęcona różnym aspektom wody w życiu człowieka: jej znaczenia symbolicznego, sprawczej roli jako źródła życia, niszczącego żywiołu, również jako symbolu życia, płodności i oczyszczenia. Poruszone problemy dotyczyły różnych aspektów „ujarzmiania” wody. Tak to już jest, że człowiek chętniej „chwali się” tym co ujarzmił niż tym, czego nie udało mu się dokonać. Takie też aspekty dominowały w konferencji. A odnosiły się one do różnych okresów chronologicznych egzystencji człowieka, od mezolitu poczynając. Nie zabrakło także najnowszych osiągnięć technologicznych, które z jednej strony – czy chcemy tego czy nie – „wkraczają” do archeologii, a z drugiej strony – dzięki nim archeologia jest nauką interdyscyplinarną.