W kręgu dyplomacji watykańskiej

Książka porusza rzadko podejmowaną w polskiej historiografii problematykę dyplomacji watykańskiej XX wieku. Tematem pracy jest analiza wiodących nurtów dyplomacji watykańskiej w rejonie środkowoeuropejskim na przykładzie Rosji, Polski i Ukrainy w latach 1917–1926, ukazanych na tle zmieniającej się pod wpływem warunków politycznych polityki papiestwa w powersalskiej Europie. Ścisłe powiązanie problematyki politycznej, narodowej i wyznaniowej na obszarze rosyjsko-polsko-ukraińskim postawiło przed dyplomacją watykańską wiele trudnych zagadnień i dylematów powstających na granicy polityki, klasycznej dyplomacji i domeny stricte religijnej, związanych z przystosowaniem się katolicyzmu do nowych realiów europejskich. Książka prezentuje trzy kierunki aktywności Stolicy Apostolskiej: polityczno-dyplomatyczny, strukturalno-organizacyjny oraz konfesyjno-misyjny Kościoła katolickiego w tej części Europy. Na płaszczyźnie polityczno-dyplomatycznej w kręgu najistotniejszych problemów znalazły się rozważania autora na temat modeli i okoliczności nawiązywania stosunków dyplomatycznych z nowymi państwami, powstającymi na gruzach imperium rosyjskiego i austro-węgierskiego oraz roli dyplomacji watykańskiej w kształtowaniu się mapy Europy Środkowowschodniej u schyłku pierwszej wojny światowej. Badaniami objęto również zagadnienia związane z szeroko rozumianym uniwersalistycznym posłannictwem Stolicy Apostolskiej na terenach zróżnicowanych pod względem kondycji katolicyzmu oraz z nierozerwalnością zadań ponadczasowych i doraźnych działań dyplomacji watykańskiej w służbie dla obrony i rozwoju Kościoła katolicki eg o w Europie Środkowowschodniej.