Odbudowa Galicji ze zniszczeń wojennych w latach 1914-1918

Celem akcji jest odbudowa zniszczonych wojną miast, gmin i miejscowości, komunikacji, wodociągów i t. d., jako też podźwignięcie gospodarstwa rolnego i leśnego, rękodzieła, przemysłu i handlu. (...) Do zakresu działania centrali krajowej należą – bez naruszania unormowanej ustawami kompetencji władz państwowych i autonomicznych – wszystkie zarządzenia odnoszące się do gospodarczej odbudowy Galicji, a więc w szczególności: Wszystkie ogólne i organizacyjne zarządzenia regulujące przeprowadzenie tej akcji po myśli postanowień zawartych w niniejszym statucie; naczelne kierownictwo i nadzór nad wykonaniem przez podwładne organy zarządzeń poszczególnych objętych niniejszą akcyzą. Z odnośnych spraw załatwia: Oddział budowniczy: sprawy odbudowy zniszczonych miast, wsi, miejscowości, komunikacji, wodociągów itd. Oddział rolniczy i leśny: sprawy podźwignięcia gospodarstwa rolnego i leśnego, Oddział rękodzielniczy, przemysłowy i handlowy: sprawy podźwignięcia rękodzieła, przemysłu i handlu. (Ze „Statutu organizacyjnego Centrali krajowej dla gospodarczej odbudowy Galicji”) Celem pracy jest odpowiedź na pytanie o powody oraz skuteczność wdrożonej przez władze akcji pomocy dla ludności Galicji w zakresie likwidacji zniszczeń wojennych i ich ekonomicznych następstw. Autor dokonał ogólnej, w miarę możliwości w skali całego kraju, charakterystyki zniszczeń pod kątem i przyczyn, rozłożenia geograficznego oraz struktury branżowej. Omówił teoretyczne podstawy rządowej odbudowy Galicji, zaprezentował organa administracji, instytucje finansowe, społeczne, charytatywne i zawodowe odpowiedzialne i współpracujące przy realizacji programu odbudowy. Dużo miejsca poświęcone zostało ustawodawstwu w tym zakresie oraz oczywiście samemu procesowi odbudowy infrastruktury, rolnictwa, przemysłu czy handlu.