Kobieta na prowincji galicyjskiej w świetle akt notarialnych 1871–1914

Książka dra Kozaka odkrywa przed nami świat dotąd bardziej wyobrażany na podstawie literatury pięknej i źródeł etnograficznych, niż opisywany na podstawie prawnych i licznych, będących odzwierciedleniem niejednego życia świadectw [...], przekonująco jednak dowodzi, że pozycja kobiety (zwłaszcza wiejskiej) w społeczeń­stwie galicyjskim końca XIX wieku była stosunkowo silna i pozostawała w ścisłym związku z jej rolą jako członka rodziny co daleko odbiega od schematycznego i zideologizowanego, co prawda obecnego bardziej w publicystyce, niż w pracach naukowych, wizerunku kobiety jako istoty zajmującej pozycję całkowicie podrzędną [...]. Część książki traktująca o rolach córki, żony, matki, babki, relacjach między członkami rodziny, więziach (lub ich braku), o obyczajach jest tyleż fascynująca, co zaskakująca. Fascynująca, bo narracje w owych dokumentach zbliżają nas do emocji „prawdziwych", konkretnych ludzi. Zaskakująca zaś bogactwem tego rodzaju informacji w źródłach rejestrujących stosunki własnościowe, na taką skalę, przy czym dotyczących środowiska chłopskiego, w tym wcale nie najbardziej zamożnego i uznawanego na ogół za nieźródłotwórcze. Z recenzji dr hab. prof. UW Jolanty Sikorskiej-Kuleszy